1.1.2.6. Temperatury przemianTemperatura topnienia jest jedną z najważniejszych charakterystycznych cech dla substancji niskocząsteczkowych. W przypadku polimerów jej rola identyfikacji jest drugorzędna.
Względnie ostry punkt topnienia mają polimery częściowo krystaliczne, takie jak: poliamidy, polietylen, poli(chlorek winylidenu), niektóre poliestry, itp.
Polimery amorficzne zwykle miękną w szerokim zakresie temperatur. Niektóre polimery rozkładają się przed osiągnięciem punktu topnienia. Czasem zapobiec temu można przez prowadzenie pomiaru w atmosferze gazu obojętnego, takiego jak azot czy dwutlenek węgla.
Pomiar temperatury topnienia polimerów przeprowadza się na dobrze sproszkowanym materiale umieszczonym w kapilarze ogrzewanej na łaźni lub metalowym bloku. Można też badać temperaturę topnienia metodą różnicowej analizy termicznej lub za pomocą mikroskopu z ogrzewanym stolikiem.
Zalecana literatura
-
GRUIN I. Materiały polimerowe. Warszawa : PWN, 2003.
-
Identyfikacja tworzyw sztucznych. Materiały dydaktyczne PS [online]. [Dostęp: 12.11.07]. Dostępne w Internecie: http://www.srg.vectranet.pl/~clansman5/dydaktyka/dyd/materialoznastwo/tworzywa/01.pdf
-
Identyfikacja tworzyw sztucznych. Materiały dydaktyczne PW [online]. [Dostęp: 11.11.07]. Dostępne w Internecie: http://kwnae.ee.pw.edu.pl/labmat/mat09.pdf
Aktualizowano: 2008-05-15 07:36:59 :: www.tppch.daj.pl |  |
|
|