1.1.2.2. Prażenie (ogrzewanie w rurce)Prażenie badanego tworzywa najlepiej przeprowadzić w probówce. Po wprowadzeniu probówki do płomienia obserwuje się czy: próbka topi się, rozkłada, ciemnieje itd.
Charakterystyczne dla poszczególnych tworzyw jest pH powstających, w czasie prażenia, gazów. Odczyn produktów rozkładu określa się przykładając zwilżony papierek lakmusowy u wylotu probówki z ogrzewaną próbką. Jeżeli barwi się on na niebiesko - gazy są alkaliczne, jeżeli nie zmienia barwy - gazy są obojętne, a gdy papierek lakmusowy zmieni barwę na czerwoną - gazy są kwaśne.
Produkty lotne powstające podczas prażenia mogą mieć również charakterystyczny dla poszczególnych tworzyw zapach.
Aby wszystkie omówione wcześniej zjawiska mogły wyraźnie wystąpić i być zarejestrowane, należy ogrzewanie próbki przeprowadzić powoli (stopniowo). Nie powinno się więc trzymać probówki z próbką bez przerwy w silnym płomieniu palnika, lecz stosować płomień łagodny lub wyjmować probówkę z płomienia i obserwować zachodzące zjawiska.
Zalecana literatura
-
GRUIN I.
Materiały polimerowe. Warszawa : PWN, 2003.
-
Identyfikacja tworzyw sztucznych. Materiały dydaktyczne PS [online]. [Dostęp: 12.11.07]. Dostępne w Internecie: http://www.srg.vectranet.pl/~clansman5/dydaktyka/dyd/materialoznastwo/tworzywa/01.pdf
-
Identyfikacja tworzyw sztucznych. Materiały dydaktyczne PW [online]. [Dostęp: 11.11.07]. Dostępne w Internecie: http://kwnae.ee.pw.edu.pl/labmat/mat09.pdf
Aktualizowano: 2008-05-15 07:36:29 :: www.tppch.daj.pl |  |
|
|